Een paar weken geleden kreeg ik van de garage te horen dat de Chevrolet Nubira z'n langste tijd gehad heeft. Zou, ook met reparaties, niet meer door de keuring komen. Dus elke euro die ik er aan zou spenderen zou weg gegooid geld zijn. Jammer, want het was een heerlijke auto om in te rijden, met een zee van laadruimte en comfortable stoelen.  Maar ja...

Hoewel ik nog een aantal maanden had tot de APK keuring van de koreaanse Chevy, ben ik voor alle zekerheid toch maar gelijk gaan kijken naar iets anders. En de vervanger is inderdaad behoorlijk afwijkend in vergelijk met de koreaan.

De keus is deze keer gevallen op een Fiat Panda van 2005. Een Fiat Panda 169, voor de "ingewijden". Ook wel Panda II of Nuovo Panda genoemd. (Ach, als het beestje maar een naam heeft. Toch?)

Een licht blauwe, 5-deurs dwerg met (eerlijk is eerlijk) behoorlijk wat comfort aan boord. Goede stoelen, overzichtelijk dashboard, 6 speakers, climate control, City parking, etc...  Bij de dealer een kort proefritje gemaakt. Erg kort, want weinig benzine in de tank. Maar beviel eigenlijk vanaf het eerste moment. En de vooruitzichten van lager verbruik, goedkoper in verzekering en belasting en makkelijker parkeren trokken me over de drempel van de hedendaagse auto electronica. Dus aankoop geregeld en 2 weken geleden de Pinda opgehaald.

En hoewel een standaard radio met redeljk goed geluid,

Toch maar de oude Pioneer die ooit in de Peugeot en de Chevy zat er ingebouwd. Beter geluid en extra afleg vakje (maar nog geen foto foot-in-mouth)

Al met al bevalt het Italiaantje tot nu best goed. Hoewel ik 's morgens nog wel eens achter m'n oren krab en denk " waar is de rest???"  tongue-out

Maar automobiel gezien kan ik er weer even tegen. Hopelijk weer een aantal jaren in hetzelfde bakkie rijden.

 

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief